Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/11991 K.2025/7106

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılması yönünde karar verilmesi için açıkça suçu işleyen kişinin anlaşılması gerektiğine, “şüpheden sanık yararlanır ilkesi” gereği sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, verilen karar ile bu hususun gözardı edilip, sanığın daha önce işlediği suçlar nedeniyle cezalandırıldığına, olay yerinden sanığa ait parmak izinin tespit edilemediğine,

Ulusal Kriminal Büro Tarafından hazırlanan raporda da görüntülerdeki kişi ile sanık arasında benzerlik olsa da şüpheden uzak bir biçimde sanık olduğunun belirtilemediğine, kolluk tarafından düzenlenen teşhis tutanaklarına da itibar edilmemesi gerektiğine, açıklanan nedenlerle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkin olduğu ve sanık müdafiinin temyiz isteminin hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek hırsızlık suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede;