Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/12312 K.2025/8928

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın üzerine atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, sanığın suça konu paraların çekmece içinde bulunduğunu bilmesi hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, olay anında katılanın odasında bulunan kadın hakkında hiçbir soruşturmanın yapılmadığına, kamera kayıtlarında da sanığın suça konu malları aldığın dair ne bir poşet ne de bir çanta olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında beraat kararının verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu,

katılan vekilinin temyiz isteminin sanığa üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Hükmedilen cezanın miktarı itibari ile sanık müdafiinin duruşma talebinin, CMK'nın 299. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede,