Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/12794 K.2025/5556

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanık hakkında 04.03.2015 tarihli kararın yalnızca sanık tarafından temyiz olunduğu, Dairemizin 03.10.2019 tarihli bozma kararından sonra, sanığın adlî sicil kaydındaki cezası daha ağır olan, Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin 12.09.2000 tarihli ve 1999/147 Esas, 2000/155 Karar sayılı kararında belirlenen 2 yıl 12 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesine karşın;

bozma sonrası kurulacak hükümde gözetilmesi gereken 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine göre, infaz aşamasında koşullu salıverilme süresine eklenecek miktar bakımından bozma öncesi verilen kararda uygulanan ve 11.05.2017 tarihli ek kararla uzlaşma nedeniyle düşme kararı verilen Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2009 tarihli ve 2009/232 Esas, 2009/502 Karar sayılı ilâmında belirlenen 6 ay 20 gün hapis 660,00 TL adli para cezasının esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine, ''Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin 12.09.2000 tarihli ve 1999/147 Esas, 2000/155 Karar sayılı ilâmına konu dolandırıcılık suçundan 2 yıl 12 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına ve cezanın infazında sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,

ancak karşı temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrer olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın "Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2009 tarihli ve 2009/232 Esas, 2009/502 Karar sayılı ilâmında belirlenen 6 ay 20 gün hapis ve 660,00 TL adli para cezası esas alınarak belirlenmesine karar verilmesi" suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Yerel Mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,