Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/12843 K.2025/8868

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

Sanıklar müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik olduğu, sanık ...'ın temyiz isteminin üzerine atılı her iki suçtan kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Çay Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2020 tarihli ve 2018/906 Esas, 2020/162 Karar sayılı dosyasında verilen hükümlere yönelik istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 30.12.2020 tarihli ve 2020/1875 Esas, 2020/1979 Karar sayılı kararı ile,

"Sanık ...'ın 11.03.2019 tarihli 2. celsede sanığın savunmasının alındığı ancak, CMK'nun 191 ve 147. madde ve fıkraları hükümleri gereğince kimlik tespiti yapılmasından sonra yasal hakları hatırlatılarak, iddianame okunarak sorgusunun yapılması gerektiği halde, kimlik tespiti yapılmadan ve hakları hatırlatılmadan sorgusunun yapıldığı ve bu surette hukuka aykırı olarak tespit edilen sorgunun hükme esas alınması",

Kabule göre de;

1-15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin gözetilmemesi,

2-Katılan ...'e ait hayvanların ele geçirildiği yer ile hayvanların bulunduğu ağıl arasındaki mesafe gözetildiğinde, şartları oluşmadığı halde sanıklar hakkında TCK'nın 35/2. maddesinde yer alan teşebbüs hükümlerinin uygulanması,

3-Sanıklar tarafından işlenen hırsızlık suçunun, dosya kapsamı ve katılanın aşamalardaki ifadesine göre, gece sayılan zaman dilimi olan 01:30-02:30 sıralarında işlenmesine karşın sanıklar hakkında TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılmadan eksik ceza tayini,

4-Hayvanların bulunduğu ağılın katılanın ikametinin eklentisi niteliğinde olup olmadığı hususunda mahallinde keşif yapılarak sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden beraat kararı verilmesi,

5-Kararda yargılama gideri bakımından hüküm kurulurken "Yargılama giderinin sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderleri oranında ayrı ayrı sorumlu tutulmaları suretiyle sanıklardan tahsili ile hazineye irad kaydına" şeklinde karar verilmesi gerekirken " sanıklar ... ve ...'tan 1/2 oranında alınarak hazineye irad kaydına

" şeklinde karar verilmesi ayrıca katılan lehine takdir edilen vekalet ücretinin sanıklardan ne şekilde tahsil edileceğinin belirtilmemesi," gerekçeleri ile hükümlerin bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararında belirtilen hukuka aykırılıkların aynı Kanun’unun 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği anlaşılmakla, buna göre Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine,

dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek.

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 30.12.2020 tarihli ve 2020/1875 Esas, 2020/1979 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine Çay Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2021 tarihli ve 2021/226 Esas, 2021/424 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,