Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13077 K.2023/8062

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde tekerrüre esas en ağır ilam niteliğinde olan Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/03/2013 tarihli ve 2012/521 Esas, 2013/211 Karar sayılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2. maddesi uyarınca verilmiş 11 ay 20 gün hapis cezası bulunmasına rağmen sanık hakkında aynı ilamdaki aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca verilmiş 8 ay 20 gün hapis cezasının esas alınması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.