KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/13126 E., 2025/9380 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mayıs 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/163 E., 2021/1453 K.
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
- Hükümler
- Sanıkların beraatlerine karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
368 kelime·2 dk okuma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin, aynı yöntemle, özellikle zorlama izi bırakmadan dil düşürme yöntemiyle birçok hırsızlık eylemi gerçekleştirdikleri sabit olan ve yine benzer eylemleri başka dosyalara konu olan, Eskişehirde ikamet eden ancak suç tarihinde de suç mahallinde bulundukları tespit edilen, ne amaçla burada bulunduklarına dair çelişkili beyanlarda bulunan ve makul mantıklı açıklama yapamayan, özellikle kamera bulunmayan yerleri suç mahalli olarak seçen,
araca binerken dahi çevredeki kameraları gözlemleyecek kadar yoğun suç kastı içerisinde bulunan, ayrıca işledikleri suç nedeniyle müştekilerin zararını da gidererek bir anlamda kısmi ikrarda bulunan sanıkların mahkumiyetlerine yeterli delil bulunduğuna, ilk derece mahkemesinin kararına yönelik istinaf talebinin esastan reddi yerine, kararın kaldırılıp delil yetersizliği nedeniyle sanıkların ayrı ayrı beraatlerine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/13126, K. 2025/9380, 20 Mayıs 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama