Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/1358 K.2025/4871

I. Sanık ... hakkında kurulan hükmün yapılan incelemesinde

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 31.10.2012 tarihli ve 2011/777 Esas, 2012/1819 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere; mahkemece verilen 17.06.2021 tarihli hükmü sanık ve müdafiinin istinaf ettiği ancak sanığın sonradan verdiği dilekçe ile dosyanın onaylanmasını istemesi nedeniyle Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin, 04.10.2021 tarihli kararı ile sanığın istinaf talebinden vazgeçmesi nedeniyle hükmün incelenmesine yer olmadığına karar verildiği, diğer sanık ... ve müdafiinin istinaf istemi sonucu sirayet nedeniyle Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin, 04.10.2021 tarihli kararıyla sanık hakkında lehe olarak verilen hükmü temyiz etme mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanık ... hakkında kurulan hükmün yapılan incelemesinde

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin sanığın suçu işlemediği, beraat etmesi gerektiği, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145, 146, 147 ve 35. maddeleri ile lehe hükümlerin uygulanmasına yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;