KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/1376 E., 2025/4070 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mart 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/1329 E., 2019/1351 K.
- Suçlar
- Hırsızlık, mala zarar verme
- Hüküm
- İstinaf başvurularının esastan reddine, İlk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak yeni hüküm kurulması
- Tebliğname görüşü
- İade-Ret-Onama
Karar Metni
448 kelime·2 dk okuma
I. Sanık Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümlerin Temyiz İncelemeleri Neticesinde;
Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/3-a maddesine göre istinaf yoluna başvurulamayacak olan kesin nitelikteki 2.000,00 TL adlî para cezaları ile ilgili olarak Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin istinaf isteminin reddine dair kararına karşı aynı Kanun’un 279/1-b maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulabileceği anlaşılmakla sanık ve müdafiinin mala zarar verme suçu ile ilgili kanun yolu başvurusu itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın Tebliğname'ye uygun olarak incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
II. Sanık Hakkında Şikâyetçi ...'e Karşı Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi Neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
III. Sanık Hakkında Katılan ...'a Karşı Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi Neticesinde;
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyizlerinin suç kastı bulunmadığına ve sanığın pişman olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/1376, K. 2025/4070, 6 Mart 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama