KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/1519 E., 2025/4074 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mart 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2018/2908 E., 2019/1021 K.
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
- Hükümler
- İstinaf başvurusunun esastan reddine, temyiz isteminin reddine
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
388 kelime·2 dk okuma
Sanık ... hakkında şikâyetçiler ... ve ...'e yönelik mala zarar verme suçundan iki kez cezalandırılmasına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun reddine, ilişkin hükme yönelik sanık ... müdafiinin temyiz isteği itiraz mahiyetinde kabul edilerek, mahallinde gereğine tevessül edilmiş olduğundan; sanık ... hakkında şikâyetçi ...'e yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına, yönelik sanık ... müdafiinin temyiz isteği itiraz mahiyetinde kabul edilerek,mahallinde gereğine tevessül edilmiş olduğundan, sanık hakkındaki bu kararlar inceleme dışı bırakılmıştır.
Sanık ... müdafiinin, sanık ... hakkında şikâyetçiler ... ve ...'e yönelik iki kez hırsızlık eylemi, sanık ... hakkında şikâyetçiler ... ve ...'e yönelik iki kez mala zarar verme eylemi ve sanık ... hakkında şikâyetçi ...'e yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararına yönelik temyizinin ve sanık ... müdafiinin, sanık ... hakkında şikâyetçiler ... ve ...'e yönelik iki kez hırsızlık suçundan Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararına yönelik temyizinin incelenmesinde;
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 24.05.2019 tarihli ve 2018/2908 Esas, 2019/1021 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen.
“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar iletemyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca.
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/1519, K. 2025/4074, 6 Mart 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama