Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13602 K.2023/3054

Mahkeme tarafından temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilerek suça sürüklenen çocuğun yanıltıldığı ve ayrıca temyiz süresinin son gününün adli tatile rastladığı bu nedenlerle suça sürüklenen çocuğun hükmü süresinde temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Espiye Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.02.2011 tarihli ve 2011/35 Esas No.lu iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a, 2-f, 143, 116/2-4 ve 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Espiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2011 tarihli ve 2011/60 Esas, 2011/396 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında üzerine atılı suçlardan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-e maddesi gereği ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

3.Yukarıda anılan kararın, o yer Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 06.06.2018 tarihli ve 2017/5438 Esas, 2018/6524 Karar sayılı kararı ile gerekçesiz olarak hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Espiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2019 tarihli ve 2018/897 Esas, 2019/276 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-a, 143/1, 31/3, 62/1, 116/4, 119/1-c, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca sırasıyla 1 yıl 3 ay 16 gün, 1 yıl 1 a y 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

5.Yukarıda anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 30.09.2020 tarihli ve 2020/12019 Esas, 2020/9752 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu gerekçesi ile İADESİNE, karar verilen bu suç yönünden Ağır Ceza Mahkemesi itirazı kabul edip HAGB'yi kaldırdığı, hırsızlık suçundan ise;

suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-f maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu ve aynı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanmama ihtimaline binaen suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı tanınmadan yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

6.Espiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2022 tarihli ve 2021/210 Esas, 2022/501 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-f, 143/1, 31/3, 62/1, 116/4, 119/1-c, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca sırasıyla 3 yıl 2 ay 26 gün ve 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiş; ancak hırsızlık suçundan aleyhe bozma yasağının gözetildiği belirtilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuğun temyiz talebi, kendisine verilen hapis cezasının usûle ve kanuna uygun olup olmadığının incelenmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suça sürüklenen çocuğun hakkında kovuşturması ayrı yürütülen suça sürüklenen çocuk ile birlikte gece sayılan zaman diliminde üzerlerini başlarını da örtecek şekilde beyaz öğretmen önlüğü ile kapatıp Yağlıdere İmam Hatip Lisesine girerek bilgisayarları çaldığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Suça sürüklenen çocuk üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir. 25.09.2010 tarihli Kamera İzleme ve Tespit Tutanağı, 22.09.2010 tarihli İhbar Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

3.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) ve (5) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmlarına uyulmasına karar verildiği ve gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. İş yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Suça sürüklenen çocuğun ikrarı, güvenlik kamera görüntülerinin incelenmesine dair kolluk görevlilerince düzenlenen tutanaklar, karar yerinde gösterilen gerekçe ve tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğinin sabit olduğuna dair Mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

1.Suça sürüklenen çocuk hakkında 10.08.2010 tarihinde işlediği suç nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 142/2-f maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasına hükmedilmiş ise de; aynı Kanun'un 142/2-f maddesinde, 18.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile değiştirilmeden önceki hâlinde “...üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.” şeklinde yaptırım öngörüldüğü gibi, kararın gerekçe ve hüküm kısmında cezanın alt hadden verildiğinin belirtilmesi karşısında,

suça sürüklenen çocuk hakkında temel cezanın 5237 sayılı Kanun’un 142/2-f maddesine göre 3 yıl hapis cezası olarak belirlendikten sonra artırım işleminin bu ceza üzerinden yapılması ve sonuç cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayini,

2.Bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuğun 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk hakkında 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası üzerinden infazın yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 3 yıl 2 ay 26 gün hapis cezasına hükmedildikten sonra kazanılmış hak gereği sonuç olarak 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

VI. KARAR

A. İş yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2022 tarihli ve 2021/210 Esas, 2022/501 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA,