Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13683 K.2025/8856

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin müvekkili aleyhine verilen mahkûmiyet kararının tamamen soyut beyanlara dayandırıldığına, müvekkilinin yalnızca katılanın evinin önünden iki defa geçmesinin, elini arka cebine atmasının ve eliyle sol cebini tuttuğunun görülmesi sonucunda 6 yıl 3 ay hapis cezasına mahkum edildiğine, katılanın çalındığını beyan ettiği hırsızlığa konu eşyaların kişinin tek sol cebine girmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, suça konu eşyaların bir kısmının ... tarafından verilmiş olduğuna,

müvekkilinin hiç bir şekilde hırsızlık olayıyla bağlantısı olmadığına, yaşanan olayların tamamen şüpheden oluştuğuna, ilk derece mahkemesince mevcut şüphelerin hiç birinin açıklığa kavuşturulmaksızın eksik incelemeyle karar verildiğine, kamera görüntülerinde, hırsızlığın meydana geldiği saat ile müvekkilinin katılanın evinin yakınından geçtiği saatlerin yakın olması nedeniyle müvekkilinin üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiğine, ancak tamamen tesadüfen oluşan iki olay karşısında müvekkilinin mahkûmiyetine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, müvekkilinin hiç bir şekilde katılanın evine girmediğine,

ev içerisinde yapılan incelemede müvekkiline isnat edilen suçu işlediğini gösterir her türlü şüpheden ari kesin delil bulunmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;