KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/14108 E., 2025/18196 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Ekim 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/2739 E., 2021/269 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hükümler
- İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulması
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
352 kelime·2 dk okuma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar ........ ve .... müdafiinin temyiz isteminin, sanıkların olayın hemen ertesi günü pişmanlık duyarak katılanın zararını gidermeleri nedeniyle sanıklara ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, olay gündüz sayılan zamanda işlendiğinden TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılamayacağına ilişkin olduğu;
sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suça iştirak ettiğine dair yeterli somut delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıkların yüzlerini maske ile kapatarak katılanın işyerine hırsızlık amacıyla girdiklerinin anlaşıldığı olayda, sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-f-h. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/2-h maddesi ile uygulama yapılması, her iki bentte öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/14108, K. 2025/18196, 15 Ekim 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama