Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14120 K.2024/13920

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak,

Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanıkların ayrı ayrı neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve sanık ... hakkında birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulandığı anılan hükümler aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı hâlde, sanıklar hakkında 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği hükmedilen cezaların sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıkların 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi ayrıca sanık ... hakkında bozma sonrası kurulan hükümde ikinci kez mükerrerliğe hükmedilmesi,