KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/14153 E., 2024/11683 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Eylül 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/126 E. , 2021/740 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek hırsızlık suçuna hasren yapılan incelemede
Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143 maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 11 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 11 gün hapis cezasına hükmedilmiş ise de; sanık hakkında 07.10.2015 tarihli hükümde hırsızlık suçundan temel ceza belirlendikten sonra 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca 1/6 oranında arttırılmak suretiyle 3 yıl 6 ay hapis cezasına, bu ceza üzerinden de aynı yasanın 62. maddesi gereği 1/6 oranında indirim uygulanarak neticeten 2 yıl 11 ay hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak,
sanığın 2 yıl 11 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve hükmün sanığın temyizi üzerine bozulması ve 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca bu hususun kazanılmış hak oluşturması sebebiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi bozma nedeni yapılmamış ve bu nedenle Tebliğname'de bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/14153, K. 2024/11683, 12 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama