Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14379 K.2023/8067

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1-Sanıklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin 29.06.2021 tarihli bozma ilamından önce verilen, sanık ... ... ve sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilen 02.06.2016 tarihli kararda sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan sonuç cezaların 5 ay hapis cezası olduğu halde bozmadan sonra verilen 17.11.2021 tarihli kararda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesine aykırı olarak sanıklar hakkında fazla cezaya hükmedilmesi,