Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14418 K.2023/10167

A. Sanık hakkında katılan ...'a karşı hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından; katılan ...'e karşı konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

B.Sanık hakkında katılan ...'e karşı hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suçu işlediği yönünde cezalandırılmasını gerektirecek yeterli delil bulunmadığına, sanığın eşi üzerinde ele geçen yüzük ve saatin düğünde takılan ziynet eşyaları olduğuna, bunun tanık beyanları ile de doğrulandığına, mahkûmiyet için tek başına delil olamayacağına, bu ziynetlerin ayırt edici özelliklerinin bulunmadığına ve piyasada çokça rastlandığına, sanık ile akrabası olan ...’ın ifadelerinde kolluk görevlileri tarafından şiddete maruz kalmak suretiyle ifade verdiklerini belirttiklerine,

ilk derece mahkemesinin kararının gerekçeli olmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;