Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14570 K.2023/2306

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.05.2012 tarihli ve 2012/1780 Esas nolu iddianamesi ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 35. maddeleri gereğince cezalandırılmasına, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/2. maddesi gereğince cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2013 tarihli ve 2012/351 Esas, 2013/531 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 35/2, 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun’un 116/2, 119/1-c, 62. maddeleri uyarınca 300 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 31.12.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/802 Esas, 2016/129 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 35/2, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL. adlî para cezası ile cezalandırılmasına, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, aynı Kanun’un 116/2, 119/1-c, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL. adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/802 Esas, 2016/129 Karar kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 20.09.2021 tarihli ve 2020/13469 Esas, 2021/14468 Karar sayılı kararı ile hükmün gerekçesiz kurulmasından bahisle bozma kararı verilmiştir.

5. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2021/920 Esas, 2022/703 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 35/2, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL. adlî para cezası ile cezalandırılmasına, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, aynı Kanun’un 116/2, 119/1-c, 62, 52/2 maddeleri uyarınca 6.000,00 TL. adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi, suçsuz olması nedeniyle beraatine karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Uzun bir süredir kullanılmayan ve atıl durumda bulunan bir fabrikanın bahçesinde şüpheli şahıslar olduğu ve Anadol marka bir araç ile ayrıldıkları ihbarı üzerine olay yerine intikal eden kolluk görevlileri yaptıkları kontrolde, ...

Bulgur Fabrikası isimli işyerinin bahçesinde yaklaşık 250 kg. ağırlığında alüminyum malzeme ile 2 adet demir kapının, fabrika içerisinden çıkarılarak bahçeye bırakıldığını tespit ettikleri, şikâyetçiye haber verildiği ve şikâyetçinin yaptığı kontrolde çalınan bir eşyanın olmadığını ifade ettiği, kolluk tarafından Anadol marka aracın içinde sanıklar ... ve ... Tarım olduğu hâlde yol üstünde yakalandıkları anlaşılmıştır.

Sanıklar araçlarının hararet yapması nedeniyle fabrika yanında durduklarını ve bu esnada da ihtiyaçlarını gidermek için fabrika arazisine girdiklerini ifade ederek suçlamaları kabul etmediklerini beyan etmişlerse de; sanıkların fabrikaya birilerinin geldiğini görerek olay yerinden kaçmaları, fabrikanın çıkış kapısına yakın yaklaşık 250 kg alüminyum malzeme ile 2 demir kapının konulmuş olması hususları dikkate alınarak İlk Derece Mahkemesince mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Hırsızlık Suçuna İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. B. İş Yeri Dokunulmazlığının ihlâli Suçuna İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Şikâyetçinin 20.11.2012 tarihli duruşmada "fabrika şu an faaliyette değildir, fabrikanın etrafı duvarla çevrilidir, ancak yer yer duvarlar yıkılmış durumdadır, fabrikanın dış demir kapısı vardı, kapı kilitliydi, malzemeler binanın içerisinden alınmıştır, binanın kapısı mevcuttu." şeklinde beyanda bulunduğu, sanığın savcılık ifadesinde "benim gördüğüm kadarıyla fabrikanın bir çok malzemesi sökük ve dağınık durumdaydı.

Her taraftan girilmeye müsaitti" dediği; ayrıca olay yerine ilişkin dosya kapsamında herhangi bir kroki, görgü tespit tutanağı veya ayrıntılı olay yeri inceleme raporu gibi bir evrakın bulunmaması karşısında, mahallinde keşif de yapılmak suretiyle eylemin gerçekleştiği söz konusu fabrika alanının işyeri niteliğinde olup olmadığı tespit edilerek, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun oluşup oluşmayacağı hususları araştırılmak suretiyle sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR