Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14909 K.2022/21758

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı verilen 23.11.2021 günlü kararda, yasa yoluna başvuru süresinin tefhimden itibaren başlayacağının belirtilmemesi nedeniyle tefhimin T.C.Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmadığı ve suça sürüklenen çocuğun temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21/01/2020 tarihli ve 2017/15-618 E., 2020/16 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere zamanaşımı hesabında “Aynı fiilden dolayı tekrar yargılamayı gerektiren hallerde, mahkemece bu husustaki talebin kabul edildiği tarihten itibaren fiile ilişkin zamanaşımı süresi yeni baştan işlemeye başlar.” şeklindeki 5237 sayılı TCK’nın 66/5. maddesinin kanun yararına bozulmasına karar verilen hükümler yönünden uygulama yerinin bulunmadığı,

zira kanun yararına bozulan hüküm sonrasında yerel mahkemelerce yapılan yargılamanın yeniden yapılan bir yargılama olmayıp önceki yargılamanın devamı niteliğinde olması nedeniyle “tekrar muhakeme” veya “tekrar yargılama” ibareleri ile kastedilenin yargılamanın yenilenmesi kurumu olduğu, buna göre suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet hükümlerinin kesinleştiği 08/11/2018 tarihi ile kanun yararına bozma tarihi olan 09/03/2021 tarihi arasında da zamanaşımının durduğu anlaşılmakla;