Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15069 K.2023/5584

Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bergama Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2004 tarihli ve 2004/409 Esas, 2004/442 Karar sayılı kararı ile hükümlünün hırsızlık suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 493/1-son, 522/1. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir ve karar temyiz edilmeden kesinleşmiştir.

2. Bergama Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.05.2009 tarihli 2006/171 Esas, 2009/367 Karar sayılı kararı ile hükümlünün hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d, 143/1, 62/,116/4,62/1, 50/1-a, 151/1, 62/1,50/1-a maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl 9 ay 15 ... hapis cezası, 6.000,00 TL adli para cezası, 2.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

3.Hükümlü ve müdafiinin temyiz talebi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/17097 Esas, 2016/896 Karar sayılı kararı ile hakkında kararı kesinleşen hükümlü ile yargılaması devam eden diğer sanığın birlikte yargılaması yapılmaması, iş yerinin kapı kilidi cebir ve şiddet ile açılarak hırsızlık yapıldığından dolayı 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesinin uygulanması, hırsızlık suçundan hüküm kurulurken hesaplama hatası yapılarak fazla ceza tayininin düzeltilmesi, eşyanın değeri dikkate alınarak alt hadden uzaklaşılması, iş yeri dokunulmazlığı suçundan hüküm kurulurken aynı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinden dolayı bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma kararı üzerine Bergama 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2017 tarihli ve 2016/233Esas, 2017/111 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 62/1, 116/1, 119/1-c, 62/1, 50/1-a maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl 11 ay hapis cezasına, 6.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

5. Hükümlü müdafiinin temyiz talebi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin, 12.03.2018 tarihli ve 2017/5417 Esas, 2018/3013 Karar sayılı kararı ile olayın gece vakti işlenmesinden dolayı arttırım maddelerinin uygulanması gerektiğinden dolayı bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma kararı üzerine Bergama 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2019 tarihli ve 2018/208 Esas, 2019/346 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b,143/1, 62/1,116/1-4,119/1-c, 62/1, 50/1-a, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl 9 ay 15 ... hapis, 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

7.Hükümlü müdafiinin temyiz talebi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 03.12.2020 tarihli ve 2020/30350 Esas, 2020/14295 Karar sayılı kararı ile infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının hükümlü yararına kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesi, yargılama giderine hükmedilmemesi gerektiğinden dolayı bozulmasına karar verilmiştir.

8.Bozma kararı üzerine Bergama 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2021/33 Esas, 2021/202 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince düşme kararı verilmiştir.

9.Bozma kararı üzerine Bergama 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2022 tarihli ve 2022/232 Esas, 2022/225 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b,143/1, 62/1, 116/1-4, 119/1-c, 62/1. maddeleri uyarınca sırasıyla 3 yıl 1 ay 27 ... ... hapis cezası, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü müdafiinin temyiz istemi, suçun zamanaşımına uğradığına, eksik inceleme yapıldığına bu yönüyle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Hükümlü hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hüküm kurulmasına rağmen suç isminin iş yeri dokunulmazlığının ihlâli yerine konut dokunulmazlığının ihlâli şeklinde yanlış yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

2.5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un “Lehe hükümlerin uygulanmasında usul” kenar başlıklı 9. maddesinin 4. fıkrasında yer ...; “Kesin hükümle sonuçlanmış olan davalarda, sonradan yürürlüğe giren bir kanunla ilgili olarak lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması amacıyla yapılan yargılama bakımından dava zamanaşımına ilişkin hükümler uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında; kesinleşen hükümlerde zamanaşımı nedeniyle davanın ortadan kaldırılamayacağından dolayı hükümlü müdafiinin temyiz sebepleri redddilmiştir.

3.Hükümlü hakkında hırsızlık suçundan 765 sayılı Kanun’un 493/1-son, 522/1 maddeleri uyarınca kurulup hükümlünün temyiz etmemesi ile kesinleşen hükmünden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun’un 7/2. maddesi ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu kurulan hükümlerde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR