Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15218 K.2023/113

... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2021 tarihli ve 2021/512 Esas, 2021/818 Karar sayılı sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1....

Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2015/879 Esas, 2015/1146 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi, 143 üncü maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan, TCK'nın 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, mala zarar verme suçundan ise, TCK'nın 151 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2015/879 Esas, 2015/1146 Karar sayılı kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 14.04.2021 tarihli ve 2020/10764 Esas, 2021/8266 Karar sayılı kararı ile;

" Müştekinin ikametinden iki adet motorlu testere çalınması şeklinde gerçekleşen olay ile ilgili olarak, sanık kolluk beyanında, 31/07/2015 günü saat 13.00 sıralarında iki tane motorlu testereyi aldığını, bu esnada ... ... ve babasının kendisini gördüğünü, savcılıkta ise öğleden sonra müştekinin evine baca kısmından girdiğini beyan ettiği, ... kolluk ifadesinde, 31/07/2015 günü saat 21.30 sıralarında müştekinin bacasından bir şahsın çıktığını ancak karanlık olduğu için eşgalini göremediğini, bunun üzerine müştekiye haber verdiğini, müştekinin 22.30 sıralarında geldiğinde hırsızlık olduğunu anladığını,

ayrıca aynı gün sanığı 14.30 sıralarında müştekinin evinin yakınında müştekinin motorlu testeresine benzer testere ile gördüğünü, mahkemede ise, olayın ertesi günü sanığın elinde motorlu testereyi gördüğünü beyan ettiği, ... kolluk ifadesinde, 31/07/2015 günü öğle namazından sonra bahçesinden ses gelmesi üzerine, baktığında sanığı elinde testere ile gördüğünü, yine aynı gün saat 20.00 sıralarında müştekinin evinin baca kısmında sanığı gördüğünü beyan ettiği, mahkemede ise, hırsızlık olayını oğlunun gördüğünü, sanığı ertesi gün elinde motorlu testere ile oğlu ile birlikte gördüğünü beyan ettiğinin anlaşılması karşısında;

tanıklar ... ve ...’ın tekrar dinlenerek, sanığı müştekinin bacasında görüp görmedikleri ile görmüşler ise hangi gün ve saatte gördüklerinin ve yine sanığı elinde motorlu testere ile gördükleri gün ve saatin sorulması suretiyle kolluk aşamasında ve mahkemedeki beyanlarındaki çelişkinin giderilerek sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. ve 116/4 maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

31.07.2015 tarihli olay yeri inceleme raporuna göre, müştekinin mutfak içinden ikametin damına çıkan bacasının uç kısmında, bağlantılı iki adet ızgara demirinin kırılmış olduğunun belirtildiği, müştekinin ise, 13/10/2015 tarihli duruşmada tüm zararının sanık tarafından karşılandığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, olay yeri inceleme raporunda belirtilen zararın sanık tarafından karşılanıp karşılanmadığı müştekiye sorularak, sonucuna göre sanık hakkında mala zarar verme suçu yönünden de TCK'nın 168/1. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, " nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine ...

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2021 tarihli ve 2021/512 Esas, 2021/818 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi, 168 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan, TCK'nın 116 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, mala zarar verme suçundan ise TCK'nın 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 1 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

4. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2022 tarihli ve 2021/512 Esas, 2021/818 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi, hükmü temyiz etme talebine, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yüzüne karşı verilen 20.12.2021 tarihli karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 11.01.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2022 tarihli ve 2021/512 Esas, 2021/818 Karar sayılı ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,