KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/15490 E., 2022/21618 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Aralık 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde; Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesine gelince;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, '' zorunluluk hali altında suç işleyen sanık hakkında TCK’nun 25/2 maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığı” kararı verilmesi gerektiğine, mahkeme zorunluluk halinin değerlendirilmesinde aynı kanaatte değilse de, şahıs hakkında kullanma hırsızlığı suçundan hüküm kurulması ve bu madde hükmüne göre cezasının yarı oranında indirilmesi gerektiği, sanığın müştekinin zararını karşılayacağını beyan ettiği ancak tutuklanması ve cezaevinde bulunması sebebiyle bu maddi zararı karşılayamadığına,
verilen cezanın hakkaniyete aykırı olduğuna'' ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/15490, K. 2022/21618, 27 Aralık 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama