Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15525 K.2024/14562

Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükme yönelik temyiz incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin, temel ceza belirlenirken en üst hadden uygulanması gerektiğine, şartları oluşmamasına rağmen takdiri indirim uygulanmasının usûl ve yasaya aykırı olduğuna, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık müdafiinin temyiz isteminin ayrıca mala zarar verme suçundan hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna, ceza miktarı yönünden teşdit uygulanmasının hakkaniyete aykırı olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;