Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15819 K.2023/1585

Milas Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.11.2020 tarihli ve 2019/3093 Soruşturma, 2020/1956 Esas, 2020/1736 İddianame numaralı iddianamesiyle hükümlü hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1-1. cümle ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır.

Milas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2022 tarihli ve 2020/417 Esas, 2022/8 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 289/1, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve kararın itiraz olmadan 03.03.2022 tarihinde usûlüne uygun olarak kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/1. maddesi uyarınca, 11.10.2022 tarihli ve 2022/12229 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.11.2022 tarihli ve KYB-2022/133091 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.11.2022 tarihli ve KYB-2022/133091 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre, Milas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/01/2022 tarihli kararının gerekçesinde, sanığın üzerine atılı suçun basit yargılama usulü kapsamında kaldığından somut cezadan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim uygulandığının belirtilmesine rağmen hüküm kısmında bahse konu indirimin uygulanmayarak gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulmasında isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Dosya kapsamına göre, Milas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.01.2022 tarihli kararının gerekçesinde, sanığın üzerine atılı muhafaza görevini kötüye kullanma suçunun basit yargılama usûlü kapsamında kaldığından somut cezadan 5271 sayılı Kanun'un 251. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim uygulandığının belirtilmesine rağmen hüküm kısmında bahse konu indirim uygulanmayarak gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Milas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2022 tarihli ve 2020/417 Esas, 2022/8 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

Hükümlünün 5237 sayılı Kanun'un 289/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca belirlenen 2 ay 15 gün hapis ve 4 gün adli para cezasından 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak 1 ay 26 gün hapis ve 3 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Hükümlü hakkında belirlenen gün karşılığı adlî para cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 52/2. maddesi gereği günlüğü 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilmesiyle 60,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Hükümlü hakkında 1 ay 26 gün olan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a ve 52/2 . maddeleri gereği günlüğü 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilmesiyle 1.120,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,