Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15838 K.2024/10741

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.05.2019 tarihli ve 2017/13-4 Esas, 2019/383 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, sanığın katılanın iş yerine geldiği, hasta bezi aldığı, katılana önce 200,00 TL verdiği, katılanın para üstünü verdiği, bunun üzerine sanığın aldığı para üstü olan 50,00 TL'yi hızlıca yırtarak, paranın yırtık olduğunu söylediği, bunun üzerine katılanın parayı değiştirdiği, sanığın tekrar aynı şeyi yaptığı, bu sefer katılanın 50,00 TL'yi bozukluk olarak verdiği,

akabinde sanığın çok fazla bozuk olduğunu diyerek vazgeçtim deyip paraları bırakıp, 200,00 TL'yi geri alıp çıktığı, parayı katılana eksik olarak iade ettiği olayda; sanığın basit bir yalanı aşan, başından beri katılanın iradesini fesada uğratma amacıyla ısrarlı ve kararlı bir şekilde devam eden bir kaç kez para uzatıp geri almak suretiyle katılanı yanıltacak ve kandıracak yoğunluktaki ustaca planlayıp sergilediği eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu belirlenerek,

sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 106/2-c. maddelerindeki dolandırıcılık ve nitelikli tehdit suçları için öngörülen cezaların türleri ve üst sınırlarına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/4. maddelerine göre hesaplanan 8 yıllık dava zamanaşımının, zamanaşımını en son kesen işlem olan 20.10.2015 tarihli mahkumiyet kararından inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,