Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15856 K.2023/3788

Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.10.2017 tarihli ve 2017/1532 Esas sayılı iddianamesiyle hükümlü hakkında hırsızlık suçundan şikâyetçinin evine pencere camını kırarak girip suça konu eşyaları çaldığı iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Ödemiş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.03.2018 tarihli ve 2017/694 Esas, 2018/189 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 62. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin hükmün hükümlü tarafından istinaf edilmesi sonucu İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 13.12.2018 tarihli ve 2018/1956 Esas, 2018/2161 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği,

bu kararın hükümlü tarafından temyiz edilmesi sonucu Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 08.07.2019 tarihli ve 2019/9504 Esas, 2019/12482 Karar sayılı ilâmı ile temyizin reddine karar verilerek kararın 08.07.2019 tarihinde usûlüne uygun kesinleştiği anlaşılmıştır.

Hükümlünün 27.10.2021 tarihli dilekçesiyle yargılamanın yenilenmesini talep ettiği, Ödemiş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2021 tarihli ve 2017/694 Esas, 2018/189 Karar sayılı ek kararıyla talebin reddine karar verildiği, hükümlünün bu karara itiraz etmesi sonucu Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.01.2022 tarihli ve 2021/842 Değişik İş sayılı kararıyla itirazın kesin olarak reddine karar verildiği tespit edilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/1. maddesi uyarınca, 24.10.2022 tarihli ve 2022/12145 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.12.2022 tarihli ve KYB-2022/135829 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.12.2022 tarihli ve KYB-2022/135829 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, hükümlü ve inceleme dışı suça sürüklenen çocuk hakkında Ödemiş 3. Asliye Ceza Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararının istinaf incelemesinden geçerek kesinleşmesini müteakip, şikâyetçi Nefiye Aycık tarafından dosyaya 08.09.2021 havale tarihli dilekçenin sunulduğu, mevzubahis dilekçede şikayetçinin olay tarihinde konutun, oğlu ...’a ait olduğu ama kimsenin o sırada evde yaşamadığı, uzun yıllar oğluyla görüşmediği,

bir araya geldiklerinde suç konusu eşyaları oğlunun alıp sattığını öğrendiğini belirttiği, şikayetçi tarafından dosyaya ibraz edilen işbu dilekçenin hükümlü tarafından yeni delil olarak öne sürüldüğü anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 311/1-e maddesinde yer alan.

“Yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup da bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte göz önüne alındıklarında sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkûm edilmesini gerektirecek nitelikte olursa” şeklindeki düzenleme uyarınca kesinleşen hükümden sonra ortaya çıkan ve yukarıda bahsedildiği gibi yargılamanın yenilenmesi talebinde belirtilen iddiaların diğer deliller ile birlikte değerlendirildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 311/1-e maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi sebebi olabileceği nazara alınarak,

yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule şayan olduğuna karar verildikten sonra hükümlünün hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre, hükümlü ve inceleme dışı suça sürüklenen çocuk hakkında Ödemiş 3. Asliye Ceza Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararının istinaf incelemesinden geçerek kesinleşmesini müteakip, şikâyetçi Nefiye Aycık tarafından dosyaya 08.09.2021 havale tarihli dilekçenin sunulduğu, mevzubahis dilekçede şikâyetçinin olay tarihinde konutun, oğlu ...’a ait olduğu ama kimsenin o sırada evde yaşamadığı, uzun yıllar oğluyla görüşmediği,

bir araya geldiklerinde suç konusu eşyaları oğlunun alıp sattığını öğrendiğini belirttiği, şikâyetçi tarafından dosyaya ibraz edilen işbu dilekçenin hükümlü tarafından yeni delil olarak öne sürüldüğü anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 311/1-e maddesinde yer alan.

“Yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup da bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte göz önüne alındıklarında sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkûm edilmesini gerektirecek nitelikte olursa” şeklindeki düzenleme uyarınca kesinleşen hükümden sonra ortaya çıkan ve yukarıda bahsedildiği gibi yargılamanın yenilenmesi talebinde belirtilen iddiaların diğer deliller ile birlikte değerlendirildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 311/1-e maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi sebebi olabileceği nazara alınarak,

yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule şayan olduğuna karar verildikten sonra hükümlünün hukukî durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi

Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR