Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/177 K.2024/1659

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e maddesi uyarınca hüküm kurulurken "temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle takdiren sanığın 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" karar verildiği, suç tarihi olan 05.06.2013'te bahse konu suça ilişkin cezanın alt sınırı 2 yıl olmasına rağmen Mahkemece sanığa 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası verilmesi ve devamında, aynı Kanun'un 145 ve 62. maddeleri uyarınca neticeten 5 ay yerine 7 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi,

2. Önceki hüküm yalnızca sanık tarafından temyiz edildiğinden lehe bozma sonrası yargılama giderlerinin sanıktan tahsil edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

3.Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 145 ve 62. maddelerine göre belirlenen 7 ay 15 gün hapis cezasının, kazanılmış hak gözetilerek 5 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın neticeten 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında kurulan hükmün"5237 Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri göz önünde bulundurularak,

temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle sanığın 2 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, sanığın hırsızlık eyleminde toplamda 18,00 TL değerinde eşyayı hırsızladığı anlaşıldığından hırsızlığa konu malın değerinin azlığı nedeniyle sanığa verilecek cezadan 5237 sayılı Kanun'un 145/1 maddesi gereğince şuçun işleniş özellikleri dikkate alınarak taktiren 3/4 oranında indirim yapılarak sanığın 6 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, kişilik özellikleri, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları,

cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri nazara alınarak 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca cezası takdiren 1/6 oranında indirilerek neticeten 5 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" şeklinde düzeltilmesine ve yargılama giderlerine ilişkin kısım hükümden çıkarılarak yerine "Bozma öncesindeki yargılama giderleri terkin sınırının altında kaldığından,