KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/2517 E., 2024/16467 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Kasım 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/675 E., 2019/2530 K.
- Suçlar
- Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddine, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak mahkûmiyet hükmü kurulması
- Tebliğname görüşü
- Ret, onama
Karar Metni
381 kelime·2 dk okuma
I.Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz nedenlerinin incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II.Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin olay yerindeki kamerada gözüken kişinin kendisi olmadığına, kendisi olduğuna ilişkin somut delil bulunmamasına rağmen hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasına, tanıkların teşhislerinin kolluk görevlilerinin yönlendirmesi sonucunda olduğuna, kesin ve kati herhangi bir delil bulunmamasına rağmen hakkında beraat kararının verilmemesine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/2517, K. 2024/16467, 5 Kasım 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama