Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/2545 K.2024/13280

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Şikâyetçi ...'e Yönelik Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 143, 31/3. maddelerinde belirtilen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, 13.04.2012 olan suç tarihinden karar tarihine kadar geçmiş bulunması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II.Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Şikâyetçi ...'a Yönelik Hırsızlık ve Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından Kurulan Hükümlerin Temyiz İncelemesi

1.Hırsızlık suçundan kurulan hükümde; 5237 sayılı Kanun'un suç tarihinde yürürlükte bulunan 142/1-b maddesi 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezasını öngördüğü, mahkemece inceleme konusu suça ilişkin hüküm kurulurken alt sınırdan uzaklaşılmasını gerektirir bir nedenin tespit edilmediği belirtilmesine rağmen temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye sebebiyet verilmesi,

2.Bozma öncesi ilâmda suça sürüklenen çocuk hakkında inceleme konusu hırsızlık suçu nedeniyle 8 ay 26 gün hapis cezasına hükmedildiği ve anılan hüküm aleyhine bir istinaf istemi bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan 2 yıl 2 ay 10 gün hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 8 ay 26 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken suça sürüklenen çocuğun neticeten 8 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/3 maddesi uyarınca adlî para cezasına çevrilmesine karar verilmesi ve böylelikle suça sürüklenen çocuğun hatalı uygulamadan ikinci kez yararlandırılması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

3.(2) No.lu bozma sebebine göre suça sürüklenen çocuk hakkında objektif ve subjektif kanunî şartları oluşmasına rağmen hatalı uygulama ve hatalı gerekçe ile 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelemeye yer olmadığına karar verilmesi,

4.Suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen 18.04.2012 tarihli iddianamede konut dokunulmazlığının ihlâli suçuna ilişkin bir sevk ve anlatım bulunmadığı ve bu suçtan açılmış bir dava olmadığı hâlde yargılama yapılarak mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

5.Hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 31/3. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 8 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak netice cezanın 2 yıl 2 ay 20 gün yerine 2 yıl 2 ay 10 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

6.Konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde erteleme kararı verildiği göz önünde bulundurularak; objektif ve subjektif şartları oluşmasına rağmen hatalı gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,