Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/3282 K.2025/4486

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 10.09.2019, 03.10.2019 tarihli ve 2019/744 Esas, 2019/2022 Karar sayılı kararlarının sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık ...’in tebligat tarihinde cezaevinde bulunması nedeniyle, sanığa gerekçeli karar tebliğ edilirken, tebliğ edilen karar içeriğinin okunup, anlatılma suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunması karşısında; cezaevi idaresince sanık ... hakkında düzenlenen 01.10.2019 tebliğ tarihli tebligat belgesi içeriğine göre tebliğ işleminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmayıp geçersiz olduğu anlaşıldığından,

sanık ...’e temyiz incelemesine konu 10.09.2019 tarihli gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması hâlinde 5271 sayılı Kanun'un 35/3. maddesine göre cezaevinde bizzat kendisine okunup anlatılmak suretiyle tebliği, aksi hâlde sanığın son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması hâlinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle ve "5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarı ile) tebliğ edilmesi ile,