Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/4011 K.2025/5151

Sanıklardan ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine dair 18.11.2019 tarihli ek kararın sanığa 12.12.2019 tarihinde tebliğ edildiği ve sanık ...'in anılan ek kararı temyiz etmediğinin anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere hasren yapılan temyiz incelemesinde;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 02.10.2019 tarihli ve 2018/3241 Esas, 2019/2106 Karar sayılı kararının, sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-b maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların aynı Kanun’un 286/3 maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye kısmen uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.