Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/4283 K.2023/6090

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.05.2022 tarihli ve KYB-2022/54091 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir olay nedeniyle Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 12/12/2018 tarihli ve 2018/7740 esas, 2018/16042 karar sayılı ilâmında da kabul edildiği üzere, sanığın konut dokunulmazlığını ihlâl etme eylemini dosyanın diğer sanıkları ile birlikte gerçekleştirmesi sebebiyle hakkında 5237 sayılı Kanunu'nun 119/1-c maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken anılan Kanun'un 116/4. maddesi gereğince cezalandırıldığı somut olayda, yerel mahkemenin yanılgılı uygulaması nedeniyle ortaya çıkarmış olduğu sonuç esas alınmak suretiyle,

sanığın birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştirdiği konut dokunulmazlığını ihlâl etme eylemi sebebiyle uzlaştırma hükümleri uygulanamayacağı halde, yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan sonuçtan sanığın ikinci kez yararlandırılmasına sebep olacağı hususu nazara alınmadan, uzlaştırma işlemleri için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi sonrasında, ...

Cumhuriyet Başsavcılığının 17/06/2019 ... tarihli uzlaştırma raporu uyarınca taraflar arasında uzlaşma sağlandığından bahisle nitelikli konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçu yönünden açılan kamu davasının düşmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Sanık ... hakkında ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2008 tarihli ve 2007/76 Esas, 2008/615 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-b 143/1 ve 62. maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezasına ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan ise aynı Kanun'un 116/4 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezasına hükmolunduğu,

anılan kararların temyiz edilmeksizin 04.11.2008 tarihinde kesinleştiği, sanığın 6763 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesi ve bu nedenle hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün kesinleşmesinden sonra hukukî durumunun uzlaşma hükümleri yönünden yeniden değerlendirilmesine yönelik talebinin reddine ilişkin ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2018 tarihli ve 2007/76 Esas, 2008/615 Karar sayılı ek kararına yönelik sanığın itirazı üzerine ...

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.07.2018 tarihli ve 2018/1039 D. İş sayılı kararı ile itirazın kabulüne karar verilmesi üzerine konut dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından dosyanın Uzlaştırma Bürosu'na gönderilmesi ve tarafların uzlaşması sonucu konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 254/2 ve 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar verildiği anlaşılmış ise de;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/3. maddesinin 2. cümlesinde yer ...,“Uzlaşma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmesi hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki hükmün, suç tarihi olan 08.02.2007 tarihinden sonra 26.06.2009 tarihinde yürürlüğe girdiğinden bahisle ...

1. Ağır Ceza Mahkemesince konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun uzlaşmaya tabi olduğundan bahisle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu birden fazla kişi ile birlikte işlediği ve bu kapsamda Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarihli ve 2012/1142 Esas, 2013/17 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 119/1-c. maddeleri kapsamındaki nitelikli konut dokunulmazlığının ihlâli suçu, 5271 sayılı Kanun'un 253/1. fıkrası “b” bendi 4 no’lu alt bendi kapsamı dışında bulunduğundan;

sanığın üzerine atılı konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun uzlaşma kapsamında bulunmadığı gözetilerek itiraz merciince itirazın reddine ve devamında Yerel Mahkemece uzlaşmaya tabi olmayan suç nedeniyle düşme kararı verilmemesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR