Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/4485 K.2025/2449

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ve cezaları artıran kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, verilen cezanın ağır olduğuna, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I. Sanık hakkında şikâyetçiler ... ve ...'e karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II. Sanık hakkında şikâyetçiler ... ve ...'ya karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Sanığın aynı apartmanda ayrı katlarda ikamet eden şikâyetçilere ait dairelerin önünden su sayacı ve ayakkabı çalması şeklindeki eyleminin iki ayrı hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, şartları oluşmadığı hâlde 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

2. Sanığın, şikâyetçi ...'un evinin önünden 60,00 TL değerindeki su sayacı ile 100,00 TL değerindeki ayakkabıyı çaldığı, şikâyetçi ...'nın evinin önünden 60,00 TL değerindeki su sayacı ile 70,00 TL değerindeki ayakkabıyı çaldığı nazara alındığında her bir suç için çalınan malın değerinin ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiği ve hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulacak hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,