Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/5144 K.2025/7832

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, kamera görüntülerinin teşhise elverişli olmadığına, bilirkişi raporunun yetersiz olduğuna, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğine, sanığın ve diğer Mutlu Tur araç sahiplerinin aynı bölgede oturduğuna, kamera görüntülerindeki aracın Mutlu Tur'a ait olup olmadığının belli olmadığına, sanığa ait araç olup olmadığının belli olmadığına, tanık dinlenmeden eksik incelemeyle karar verildiğine, sanığın atılı suçları işlediğine dair somut, kesin delil bulunmadığına,

şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;