Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/5465 K.2025/8258

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin,19.06.2020 tarihli ve2019/3457 Esas,2020/1094 Karar sayılı kararının, sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Temyiz dışı sanık ...'nın atandığından haberdar olduğu müdafiine 19.06.2020 tarihli kararın 12.07.2020 tarihinde tebliğ edildiği ve müdafiin kararı süresinde temyiz etmediği; her ne kadar 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11. maddesi uyarınca vekil vasıtası ile takip edilen işlerde, sanığa yeniden karar tebliği gerekmediği belirtilmiş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı ilâmında da bahsedildiği üzere,

7201 sayılı Kanun'un 11. maddesinin son cümlesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 35/2. maddesi gereğince sanığın ve müdafiin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka sanığa da ayrıca tebliğ edilmesinin gerektiği, ancak sanığa kararın tebliğ edildiğine dair dava dosyasında herhangi bir tebligat belgesine rastlanılmadığı, söz konusu eksikliğin giderilmesi amacıyla inceleme konusu 19.06.2020 tarihli gerekçeli kararın sanık ...'na tebliğ edilmiş olması durumunda buna ilişkin tebligat parçasının dosyasına eklenmesi,

aksi hâlde gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması hâlinde cezaevinde okunup anlatılarak bizzat tebliği, aksi hâlde sanığın son bilinen adresine MERNİS şerhi yazılmaksızın kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması hâlinde güncel MERNİS adresine MERNİS şerhli olarak tebliğ yapılmak suretiyle) sanığa 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden,