Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/5482 K.2025/5144

Sanıklardan ... müdafii tarafından verilen 21.02.2020 havale tarihli temyiz dilekçesinin içeriğine göre sanık ... müdafiinin temyiz isteminin kapsamının sadece hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olduğu anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin temyizi yönünden hırsızlık suçundan kurulan hükme hasren yapılan temyiz incelemesinde;

Ⅰ. Sanık ...'in Temyiz İstemi Yönünden;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 30.01.2020 tarihli ve 2019/1206 Esas, 2020/142 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilip 17.02.2020 tarihinde tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 18.02.2020 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanık ...'in temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, REDDİNE,

Ⅱ. Sanıklar ... ve ... Müdafiileri İle Sanık ...'ın; Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları" nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun 5271 sayılı Kanun'un 296/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanık ...'ın temyiz istemlerinin, aynı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

Ⅲ. Sanık ... Ve Müdafii İle Sanıklar ... ve ... Müdafiilerinin; Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, eksik inceleme ile usûl ve yasaya aykırı karar verildiğine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine; sanık ...'ın temyiz isteminin, hakkında lehe olan hükümlerin uygulanması ile en alt sınırdan ceza verilmesi gerektiğine; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suçunu samimi bir şekilde ikrar etmesi sebebiyle hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine;

sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığına, diğer sanıkların beyanları esas alınarak sanığın mahkûmiyetine karar verildiğine, malın değerinin az olup olmadığının araştırılmadığına, sanığın mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına, verilen kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

A-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usûl ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, B-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak,

5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanık ...'e atanan müdafii olmaksızın talimat yoluyla başka mahkeme tarafından sorgusu alınarak ve atanan zorunlu müdafii vekillikten çekilmesine rağmen sanığa yeni bir zorunlu müdafii atanmadan müdafiinin hazır bulunmadığı duruşmada mahkûmiyetine karar verilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-5271 sayılı Kanun'un 196/2. maddesinde yer alan Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir, şeklindeki düzenleme uyarınca, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin cezanın alt sınırının 5 yıl olması karşısında, sanık ...'in yakalama kararı ile başka mahkeme tarafından sorguya çekilemeyeceği gözetilmeden savunma hakkı kısıtlanarak yargılamaya devamla mahkûmiyetine karar verilmesi,