Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/5566 K.2025/7178

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, kasada bulunan paranın 10.000,00 tl olduğunun kabulünün mümkün olmadığına, suça konu paranın kasaya ne zaman konulduğu hususunun açıklanmadığına, sanık aleyhine verilen beyanların çelişkili olduğuna, sanığın suçu işlediğine ilişkin cezalandırmaya yeterli somut delilin bulunmadığına, sanığın etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanma imkanının tanınmadığına, eksik araştırma yapıldığına, sanığa iftara atılmasını gerektirecek sebepler bulunduğuna, suç vasfının nitelendirilmesinde hata yapıldığına,

takdiri indirim maddesinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olup bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;