Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/5583 K.2025/6909

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda ilk derece mahkemesince asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı-karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı-karşı davacı ... vekilinin İstinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 353/1.b.2 maddesi gereğince yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına,

Buna göre; Asıl dava yönünden davanın reddine, karşı dava yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, davacı-karşı davalı vekilinin dava dilekçesinde 25.000,00 TL manevi tazminat talep ettiği, ilk derece mahkemesince 4.000,00 TL sinin kabul edildiği, davalı-karşı davacı vekilinin istinaf yoluna başvurması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı-karşı davacı ... vekilinin İstinaf başvurusunun kabulü ile asıl davanın da reddine karar verildiği anlaşılmış olup, temyiz talebinde bulunan davacı-karşı davalı yönünden dava konusu değer Bölge Adliye Mahkemesinin 03.02.2022 karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.094,06 TL’nin altında kalmaktadır.