KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/5949 E., 2025/5436 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mart 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2020/1406 E., 2020/1742 K.
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
- Hükümler
- Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine
- Tebliğname görüşü
- Ret, onama
Karar Metni
550 kelime·3 dk okuma
I. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 298. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin "CMK 188/1. maddesi uygulanmayarak savunma hakkının ihlal edildiğine, dosyaya getirtilen bilirkişi görüşleri ve diğer belgeler kendisine okunmadan karar verildiğine, duruşma tutanağının CMK 221/1-b, c, e, f, g madde ve bentlerine açıkça aykırı düzenlendiğine, hükmün gerekçesinin CMK 230/1-b,c maddelerine uygun olmadığına, cezanın belirlenmesinde hakkaniyetten uzaklaşılarak fahiş ceza verildiğine,
cezai ehliyetiyle ilgili bilimsellikten uzak Kocaeli Üniversitesi'nden alınan rapor kendisine okunmadan mahkemece kabul edilerek hükme esas alındığına, bipolar bozukluğu ile ilgili daha önceki kendisinde bulunan teşhisinin değerlendirmeye alınmadığına, eksik inceleme ile hatalı karar verildiğine, lehine olabilecek delillerin toplandığına duruşmalardan bağışık tutulma talebi ve mahkemece bu konuda verilmiş bir karar olmadığı hâlde duruşmalarda hazır edilmeden gıyabında yargılama yapılıp hüküm kurularak savunma hakkının kısıtlandığına,
talebi olmasa dahi kendisine zorunlu müdafii atanması gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen "ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlü koşullu salıverilmez". hükmü uyarınca hakkında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanan sanığın cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına mahkemesince karar verilemeyeceği bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca infaz hakiminin görevi kapsamında infaz aşamasında değerlendirilebileceği gözetilmeden hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin düzeltilerek istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. madde ve fıkrası gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümden “...cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,” ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkartılmasına,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/5949, K. 2025/5436, 26 Mart 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama