Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/6510 K.2023/5741

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın belirlenemeyen bir zaman dilimi içerisinde şikâyetçinin ikametine pencere korkuluk demirini eğip açmak suretiyle girerek bir kısım eşyaları çalması şeklindeki eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 116/1 ve 151/1. maddelerinde tanımlanan suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık olağan zamanaşımının, 20.11.2013 tarihli ilk mahkûmiyet hükmü ile inceleme konusu 24.12.2021 tarihli mahkûmiyet hükmü arasında dolduğu gözetilerek sanık hakkında anılan suçlardan düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.