KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/7372 E., 2023/5228 K.·B Ozma Üzerine
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Ekim 2023
- İncelenen kararın mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/501 E., 2022/376 K.
- Suç
- Kamu malına zarar verme
- Hüküm
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
554 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2013
tarihli ve 2013/1082 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü olarak bulunduğu cezaevindeki lambalara giden elektrik tesisatına zarar verdiğine ilişkin kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.05.2014 tarihli ve 2013/573 Esas, 2014/554 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
3. Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.05.2014 tarihli ve 2013/573 Esas, 2014/554 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2020/23791 Esas, 2021/12900 Karar sayılı kararı ile başka suçtan Salihli C Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair talebi de bulunmayan sanık ...’in, esas mahkemesince savunmasının alınmadığı ve kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı davranılması, nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2021/501 Esas, 2022/376 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin dosya kapsamı ile ... olduğu, sanık hakkında eksik inceleme ile beraat kararı verildiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık ... ile birlikte temyiz dışı sanıklar ... ..., ... ..., ... ..., ... ..., ... ..., ... ..., ... ... ..., ... ..., ... ..., ... ... ... ve ... ... hakkında hükümlü olarak kalmakta oldukları İzmir 1 nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'ndaki merdiven duvarındaki gloplu lambalara ve lavabo kapısının üzerindeki lambalara gelen nötr ve ... kabloları sökmek suretiyle zarar verdikleri iddiası ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılamada sanığın üzerine atılı suçlamayı tüm aşamalarda kabul etmediği, bozma öncesi savunması alınan temyiz dışı sanık ...'ın ise suçu kendisinin işlediğine ilişkin ikrarda bulunduğu, diğer temyiz dışı sanıkların ise suçu işlemediklerini beyan ettikleri anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmaları, temyiz dışı sanık ...'ın suçu kendisinin işlediğine ilişkin ikrar içeren savunması ve tüm dosya içeriğine göre; Mahkemenin kabulünde ve sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/7372, K. 2023/5228, 5 Ekim 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama