Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/7540 K.2024/3987

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma sonrası 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143 ve 31/2. maddeleri uyarınca tayin olunan 3 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 3 yıl 1 ay 15 gün hapis olarak belirlenecek sonuç cezanın infazının CMUK'nun 326/son maddesi dikkate alınarak 2 yıl 9 ay 10 gün üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 62. madde ile indirim yapılmak suretiyle 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinin ardından kazanılmış hakkı gözetilerek 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,