Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/8413 K.2022/16194

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükümde tekerrüre esas alınan ilamın, TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olduğu, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesindeki değişiklik ve anılan Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddesindeki düzenleme karşısında;

bu ilam yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı ve ilamın tekerrüre esas teşkil edip etmeyeceği hususunun ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanıklar hakkında kurulan hükümlerde uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,

dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Sanık ... hakkında kurulan hükümde mükerrerliğe esas alınan Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2013 tarih 2012/48 E 2013/113 K sayılı 13.10.2014 tarihinde kesinleşen ilamında birden fazla suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi dikkate alınarak, en ağır cezaya ilişkin olan konut dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK’nın 116/4, 119/1-c maddeleri uyarınca hükmedilen 2 yıl 12 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğün mükerrirliğe esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması,

2) Her bir sanığın sarfına neden olduğu yargılama giderinin ayrı ayrı, birlikte sarfına neden oldukları yargılama giderinin ise eşit olarak sanıklara yükletilmesi gerekirken, “29,00 TL yargılama giderinin sanıklardan eşit şekilde tahsiline” şeklinde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasa'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık ... hakkındaki tekerrüre ilişkin kısım ile sanıklar hakkında yargılama giderlerine ilişkin kısmın hükümler fıkralarından çıkartılarak yerine “Sanık ... hakkında kurulan hükümde Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2013 tarih 2012/48 E 2013/113 K sayılı ilamına konu konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmedilen 2 yıl 12 ay hapis cezasının mükerrirliğe esas alınmasına”,