Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/87 K.2024/797

I.Suçtan Zarar Gören İçişleri Bakanlığı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden; Yoklukta verilip, 09.06.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen kararı 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 18.06.2021 tarihinde temyiz eden suçtan zarar gören Bakanlık vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

II. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, ikametinin önünde ve sokak üzerinde iken şikâyetçi polis memurlarına yönelik hakaret ettiği ve hakaret eylemini alenen işlediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ile; sanığın birden fazla polis memuruna karşı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği anlaşılmakla, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde aynı Kanun'un 43. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır.