Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/8971 K.2023/9873

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 13.07.2021 tarihli ve 2019/1892 Esas, 2020/1057 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 290/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hırsızlık suçuna ilişkin olarak hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması nedeniyle, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçuna ilişkin olarak ise beraat hükmünün gerekçesine ilişkin olmayan temyizde,

sanığın hukuki yararının bulunmaması nedeniyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 13.07.2021 tarihli ve 2019/1892 Esas, 2020/1057 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Keşan 1. Asliye Ceza Mahkemesine,