Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/9412 K.2022/21282

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Dairemizin 27/04/2021 tarihli ve 2020/23320 Esas - 2021/9189 Karar sayılı bozma ilamından önceki hüküm yalnızca sanık tarafından temyiz edildiğinden, sanık hakkında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan 5 yıl hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın 5271 sayılı CMK’nın 322/2 maddesi gereğince sonuç olarak 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

2)Sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde tekerrüre esas alınması gereken en ağır ilam niteliğinde olan Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/100 Esas ve 2011/526 Karar sayılı ilamı ile verilen 4 yıl 2 ay hapis cezasının bulunmasına rağmen mahkemece 03/12/2015 tarihli hükümde sanık hakkında TCK’nın 58.maddesinin uygulanmadığı, kararın yalnızca sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2.Ceza Dairesinin 2020/23320 Esas ve 2021/9189 Karar sayılı kararı ile tekerrüre ilişkin bu durum eleştiri konusu yapılarak hükmün diğer sebeplerle bozulduğu, bozma sonrası mahkemece kurulan 04/10/2021 tarihli hükümde aleyhe temyiz bulunmamasına rağmen sanık hakkında TCK’nın 58.maddesi uygulanmak suretiyle, bu hususun kazanılmış hak teşkil edeceğinin gözetilmemesi,