Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/9520 K.2022/20526

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın iş yeri içerisinde bulunan motosiklet anahtarını çaldıktan sonra takiben kapı önünde duran motosikleti, ele geçirdiği bu anahtarla çalıştırarak çalması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/2-d maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu halde TCK'nın 142/2-h maddesi ile uygulama yapılması sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mükerrerliğe esas alınan İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/353 Esas, 2013/554 Karar sayılı 02.12.2013 tarihinde kesinleşen ilamında birden fazla suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi dikkate alınarak, en ağır cezayı içeren hırsızlık suçundan TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğün mükerrirliğe esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması,