Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/9668 K.2022/19217

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Usulüne uygun şekilde 29/12/2020 tarihinde sanığa tefhim edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 16/02/2020 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesinde ise;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan yerel mahkeme tarafından verilen 10/06/2014 tarihli ve 2014/98 (E) ve 2014/227 (K) sayılı kararın temyizi nedeniyle Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 04.12.2019 tarihli ve 2017/23116 E., 2019/14329 K. sayılı ilamı ile bozulması üzerine, her ne kadar mahkeme tarafından direnme kararı verildiği belirtilmiş ise de, direnme kararında bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen yeni gerekçeler gösterildiği, bu itibarla direnme kararının eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hüküm olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan TCK'nın 151/1. maddesinde öngörülen mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin, süreyi kesen son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 10.06.2014 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,