Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10002 K.2023/2789

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sandıklı Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.12.2010 tarihli ve 2010/1050 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, katılanın çalınan büyükbaş hayvanlarından 3 adedinin sanık tarafından hayvan pazarında satıldığı sırada kolluk görevlilerince hayvanların ele geçirildiği, sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğine dair yeterli şüphe bulunduğundan sanığın eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-g, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2011 tarihli ilk kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verildiği, anılan kararın katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay 22. Ceza Dairesinin, 23.11.2015 tarihli ve 2015/9035 Esas, 2015/7671 Karar sayılı kararı ile özetle; sanığın eyleminin suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu kapsamında kalıp kalmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

3. Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesinin, bozmaya uyularak verilen 13.04.2016 tarihli ikinci kararı ile sanık hakkında, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan sonuç ceza olarak 5 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 07.06.2016 tarihinde kesinleşmiştir.

4. Sanığın, denetim süresi içerisinde 19.07.2019 tarihinde kasıtlı suç işlediğine dair yapılan ihbar bildirimi üzerine, Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2021/594 Esas, 2022/238 Karar sayılı kararı ile açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilerek, sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 165/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; delillerin hatalı değerlendirildiğine, suç unsurlarının oluşup oluşmadığı hususunda yanılgıya düşüldüğüne, sanığın atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak, yeterli delil bulunmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi, aksi halde lehe hükümlerin uygulanmasının gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılana ait 5 adet büyükbaş hayvanın çalındığı, bunlardan 3 adedinin sanık tarafından ... il merkezinde Çayırbağ Mevkiinde bulunan hayvan pazarında satılmaya çalışıldığı sırada, hayvan pazarına gelen kolluk görevlilerince hayvanların ele geçirildiği, sanığın savunmasında hayvanları tanımadığı 3 kişiden menşei şehadetnamesiz ve veteriner hekim raporu olmaksızın satın aldığını, hayvanların çalıntı olduğunu bilmediğini savunduğu, sanık hakkında hırsızlık suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut delilin bulunmadığı,

ancak savunması uyarınca 4-5 yıldır hayvan alım satımı ile uğraşan sanığın menşei şehadetnamesi ve veteriner hekim raporu olmaksızın hayvan alınamayacağını bilmemesinin ve dolayısıyla suça konu hayvanların hırsızlık malı olduğunu öngörememesinin hayatın olağan akışına uymayacağı anlaşılmakla, sanığın eyleminin suç eşyasının satın alınması ve kabul edilmesi suçunu oluşturduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık savunmasında atılı suçu inkâr etmiş, daha önceden tanımadığı 3 kişiden herhangi bir evrak olmaksızın 3 adet büyükbaş hayvanı satın aldığını savunmuştur. Katılanın aşamalarda alınan ifadeleri, kolluk görevlilerince düzenlenen 15.11.2010 tarihli Arama Tutanağı, hayvanların katılana teslimine ilişkin aynı tarihli tutanak dosyada mevcuttur. 3. Yerel Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir. 4. Yerel Mahkemece, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 165/1. maddesinin uygulanması ihtimaline binaen sanığa ek savunma hakkı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamından ve UYAP'tan yapılan incelemede, denetim süresi devam ederken bir başka Mahkemenin müzekkeresi üzerine Mahkemece, uzlaştırma işlemlerinin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, 20.02.2020 tarihli uzlaştırma raporuna göre sanık ve katılan arasında uzlaşmanın sağlanamadığının bildirildiği anlaşıldığından, Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; sanığın 4-5 yıldır hayvan alım satımı yaptığı, 14.11.2010 tarihinde daha önceden tanımadığı,

herhangi bir kimlik bilgisi bildirmediği 3 kişiden menşei şehadetname ve veteriner raporu olmaksızın satın aldığı 3 adet büyükbaş hayvanı, ertesi gün yine herhangi bir evrak olmaksızın pazarda satmaya çalıştığına dair savunması, katılanın ifadeleri, kolluk görevlilerince düzenlenen tutanaklar, karar yerinde gösterilen gerekçe ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin, suçun yasal unsurlarının oluştuğunun, delillerin değerlendirmesinde hata bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR