Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10034 K.2023/2283

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Hükmün aleyhe bozulması halinde, davaya yeniden bakacak mahkemece, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 326. maddesi uyarınca sanıktan bozmaya karşı diyeceğinin sorulması zorunlu olup, bu zorunluluk 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun’un 307/2. maddesinde de aynı şekilde benimsenmiştir.

Anılan bu kanun hükümleri uyarınca sanığa, bozma ilâmında belirtilen ve aleyhinde sonuç doğuracak olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki kanıtlarını sunma olanağı tanınmalıdır. Bu yasa hükümleri, savunma hakkının sınırlanamayacağı ilkesine dayanmakta olup, uyulmasında zorunluluk bulunan buyurucu kurallardandır.

İnceleme konusu somut olayda, yerel mahkemece bozma ilâmından sonra sanık adına duruşma günü bildirir Yargıtay bozma ilâmı ekli davetiye çıkarıldığı, sanığın duruşmalara katılmadığı, bu suretle sanığın bozmaya karşı beyanı alınmadan bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği anlaşılmakla; sanığın hazır bulunmadığı oturumda aleyhe bozma kararına karşı diyecekleri saptanmadan ve sanığa bozma ilâmı okunmadan bozma ilâmına uyulmasına karar verilmek suretiyle, 1412 sayılı Kanun'un 326. maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR