Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10225 K.2024/1012

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.05.2015 tarihli ve 2015/174 Esas, 2015/1068 Karar sayılı kararı ile katılan ..., şikâyetçiler ..., ... ve ...'ya yönelik hırsızlık suçundan beraat kararı verildiği, temyiz dışı şikâyetçi ...'ya yönelik hırsızlık suçundan ise mahkûmiyet kararı verildiği ve anılan mahkûmiyet kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin, 16.10.2019 tarihli ve 2019/4128 Esas, 2019/14617 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verildiği, iş bu dosyadaki temyiz incelemesine konu katılan ..., şikâyetçiler ..., ... ve ...'ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan beraat hükümlerinin sanık müdafinin temyizinin kapsamına dahil olmaması sebebiyle temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği anlaşılmakla;

Mahkemesince Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin, 16.10.2019 tarihli bozma kararı üzerine dosya yeniden esasa kaydedilerek sanık hakkında, katılan ..., şikâyetçiler ..., ... ve ...'ya yönelik hırsızlık suçundan yeniden kurulan 14.06.2022 tarihli beraat hükümlerinin hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu bakımdan hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığından sanık müdafiinin konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 18.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.